Zaktualizowano: 16 października 2026 (dodano pełny opis odcinka i nagranie wideo z YouTube).
Najkrócej: według Bogumiły Sobiczewskiej, twórczyni podcastu „Kryzys wieku średniego”, okres po czterdziestce nie musi być smugą cienia, tylko początkiem życia po swojemu: z większą świadomością, czasem i odwagą na realizację dawnych marzeń. W rozmowie obalamy stereotypy, mówimy o spełnieniu zamiast szczęścia i o wartości podcastów jako formy rozmowy.
Gość i temat
Bogumiła Sobiczewska jest twórczynią podcastu „Kryzys wieku średniego”, w którym rozprawia się z mitami dotyczącymi dojrzałości. Zajmuje się też tworzeniem treści dla klientów z różnych branż, była mentorką w programie Google for Startups, a od około 12 lat obraca się w świecie innowacji. Dziś pracuje jako freelancerka. Poznaliśmy się na Clubhouse. Pytam ją o rozwój osobisty, stereotypy, książki i to, jak żyć po czterdziestce.
Rozwój osobisty: raczej skupienie niż rozrost
Bogusia mówi, że rozwój osobisty to dla niej świadome życie i wyciąganie wniosków z błędów. Dziś jest minimalistką: nie zwiększa liczby aktywności, tylko kieruje rozwój na obszary, które ją naprawdę interesują. Zmieniła też ścieżkę zawodową: z etatu i własnego startupu przeszła na freelancing, pracując kreatywnie zamiast realizować cudze wyobrażenia o sukcesie.
Nazwa „kryzys wieku średniego” jest prześmiewcza
- Dla Bogusi czterdziestka to początek życia, bo dzieci są odchowane, a ona jest bardziej świadoma siebie i swoich możliwości.
- Gdy dzieci stają się samodzielne, pojawia się pytanie „co dalej?”. Ona nie chciała się zgodzić na „to już”, uznała, że jest w najlepszej życiowej formie.
- Pomysł na podcast dojrzewał trzy lata, a inspiracją była rozmowa na Clubhouse i podcast o relacjach i przyjaźni dla kobiet.
Stereotypy
Stereotyp, że kryzys dotyka głównie mężczyzn (motocykl, młodsza partnerka), jest krzywdzący, choć to faktycznie okres weryfikacji wartości. Dla kobiet bywa niełaskawy: puste gniazdo, menopauza i przekonanie, że kolejnym etapem są tylko wnuki. Bogusia nie zamierza z tego rezygnować i chodzi na kursy rysunku, zapisała się na balet, planuje naukę gry na pianinie i lubi tańczyć. Jest przeciwna szufladkowaniu wszystkich dojrzałych osób jako „boomerów” (sama identyfikuje się jako pokolenie X).
Spełnienie zamiast szczęścia
Bogusia pytała siebie, co zrealizowała z marzeń z 16. roku życia i czy jest spełniona. Szczęście jest chwilową euforią, a spełnienie trwalszym poczuciem. Ludzie często żyją na autopilocie, według wzorców z czasów rodziców i dziadków, choć żyjemy dziś znacznie dłużej i mamy więcej czasu na rzeczy, które nas frapują. Nasze priorytety zmieniają się w czasie: od zarabiania i zakładania rodziny do świadomej troski o siebie.
Podcast jako forma rozmowy
- Słuchają jej głównie kobiety 25–35 lat, które boją się starości, niewidzialności i bezużyteczności, a podcast jest dla nich jak starsza siostra.
- Około 20% słuchaczy to mężczyźni w średnim wieku, którzy dzięki podcastowi lepiej rozumieją partnerki.
- Bogusia podkreśla, że nie daje rad, nie jest psycholożką, tylko dzieli się własnymi, subiektywnymi doświadczeniami.
- Rozmawiamy też o Clubhouse: bariery technologiczne (początkowo tylko iOS) i powrót do spotkań na żywo osłabiły jego popularność.
Polecana książka
Rebecca Solnit, „Nadzieja w mroku”: zbiór esejów, który dla Bogusi jest busolą życiową i dodaje optymizmu w trudnych czasach.
Pracuję z zespołami nad podobnymi tematami. Sprawdź moje szkolenia i warsztaty dla firm.